Zaparcie
Dolegliwość ta, coraz bardziej rozpowszechniona wśród mieszkańców krajów rozwiniętych, powoduje, że chory zbyt rzadko oddaje stolec, sprawia mu to trudność lub nawet ból. Zaparcie wywołuje złe samopoczucie oraz może się stać przyczyną innych zaburzeń, na przykład hemoroidów. Może też być objawem choroby przewodu pokarmowego. Ostatni etap procesu trawienia zachodzi w okrężnicy - głównej części jelita grubego. W odcinku tym, którego długość wynosi około 1,5 metra, żyją miliardy bakterii, drożdżaków i innych mikroorganizmów, zwanych łącznie florą jelitową. Niektóre z tych drobnoustrojów uczestniczą w rozkładaniu substancji odpadowych i chronią organizm przed zakażeniem. Prawidłowy skład flory jelitowej zapobiega zarówno zaparciu, jak i biegunce. Resztki pokarmowe i inne substancje odpadowe przesuwają się wewnątrz jelit dzięki rytmicznym, niezależnym od naszej woli ruchom robaczkowym. Prawidłowy czas przebycia przewodu po-karmowego od chwili zjedzenia posiłku do oddania stolca wynosi od 12 do 48 godzin. Za górną granicę prawidłowej wartości można uznać 72 godziny, jeśli stolce są regularne. Ludzie, którzy mają zdrowy przewód pokarmowy, na ogół oddają kał co najmniej raz dziennie, przy czym stolec jest gładki, stosunkowo miękki i oddaje się go bez trudu. U osób w podeszłym wieku jelita pracują w zwolnionym tempie. Zwykle przyczyną zaparcia jest nie-właściwy sposób odżywiania się. Jedzenie produktów oczyszczanych i zawierających mało błonnika oraz picie niedostatecznej ilości płynów może spowalniać pracę układu pokarmowego. Inne czynniki sprzyjające zaparciu to: zbyt mała aktywność fizyczna, utrzymujące się stresy i ciąża. Bardzo rzadko jest ono spowodowane przez inne, poważniejsze schorzenie, na przy-kład niedoczynność tarczycy lub nowotwór okrężnicy.