Omdlenia
Gdy do mózgu dociera niedostateczna ilość tlenu, może nastąpić krótkotrwała utrata świadomości, czyli omdlenie. Trwa ona na ogół krótko. Kiedy człowiek upada, głowa znajduje się na tym samym poziomie co serce, dzięki czemu krew wraz z tlenem łatwiej dopływa do mózgu. Jeśli utrata świadomości trwa ponad minutę, zemdlonemu należy udzielić pomocy. Omdlenie jest wynikiem nagłego zmniejszenia dopływu krwi do mózgu. Powoduje ono nie tylko niedobór tlenu, ale również glukozy i innych substancji odżywczych. Czasem przebywanie w gorącym, dusznym pomieszczeniu może doprowadzić niektóre osoby do omdlenia. Krótkotrwała utrata świadomości może też być oznaką poważniejszych problemów zdrowotnych. Innymi przyczynami omdlenia mogą być:
- Długotrwałe stanic, które powoduje zastój dużej ilości krwi w żyłach nóg, co ogranicza jej dopływ do mózgu.
- Głód, który powoduje, że zmniejsza się stężenie glukozy we krwi.
- Zbyt szybkie oddychanie, czyli hiperwentylacja, spowodowane napięciem nerwowym. Stężenie dwutlenku węgla we krwi zmniejsza się oraz mniej tlenu dociera do komórek mózgu.
- Wstrząs - na przykład kiedy jest się świadkiem wypadku lub po otrzymaniu złej wiadomości. Oddziałuje on między innymi na ciśnienie krwi.
- Poważna niedokrwistość, gorączka, nie leczona cukrzyca, choroby serca i układu krążenia oraz niektóre inne schorzenia.
- Zastosowanie nowego lekarstwa. Omdlenie poprzedzają zwykle zawroty głowy, pocenie się (również dłoni), nudności, częste ziewanie, uczucie gorąca, dreszcze i bladość. Masz wrażenie, że brak Ci tchu, dusisz się i potrzebujesz świeżego powietrza, a niektórzy mają przytłaczające poczucie wiszącego w powietrzu nieszczęścia. Większość osób po omdleniu szybko dochodzi do siebie, jeśli upadając nie uderzyli o jakiś przedmiot. Jeśli uderzyłeś w coś głową, masz rozciętą skórę lub nabiłeś sobie dużego guza - wybierz się do lekarza, żeby sprawdzić, czy nie doszło do pęknięcia kości lub wstrząśnienia mózgu.